ZER DU IRAILAK?

 

Iraila iritsi da, eta gure soinu-banda pertsonala —abesti on eta ez hain gustukoen bilduma zabala— entzungo bagenu, nahasmen zoro batean egongo ginateke, iraileko ustezko magiari abestu dioten artisten interpretazioekin. Nat ”King” Cole, Nana Moskouri,  Bobby Darin, … bederatzigarren hilari kantatuz gutariko askorengan arrastoa utzi zuten artistak dira. Zer du irailak?

Normaltasunera itzultzea dakar irailak, oporraldiko artifizialtasunetik urrun; udako gau bero batean piztutako maitasun-harremanetik aldentzen gaitu gupidagabeki, edo, besterik gabe, lan-erritmo produktibora itzularazten gaitu, nagusiaren mesedetan. Irailak inflexio-puntua markatu du, ziurgabetasunetik etorkizun desberdina prometitzen duen bidaia baten amaiera baitakar. Baina horixe besterik ez da: promesa bat.

Gizon-emakume guztiok dugu gure iraila, hil soil bat baino gehiago dena. Errebisatu motxilan eta ikusiko duzu badirela irail desberdin adina urte, guztiek ezaugarri amankomun batekin: ziurgabetasuna. Eta bederatzigarren hilabete hau igarotzen denean... ohituretako izakiak garela egiaztatuko dugu berriro, aldaketarako gogo teorikoa erakusten dugun arren, gure espazio erosoan tinko irautea nahiago baitugu. 

Argazkia: Ekain

IRAILAREN XARMA

 

Orain bai, orain abuztua iragana da, eta irtenbiderik gabe igotzen gara, aisialdi eta dibertimenduarekin lotura gutxiago duten beste geltoki batzuetara garamatzan txirristara. Nahiz eta, egia esan, parrandarako  aspaldi geratu ziren labur egutegiak, kolore gorriko egunen kopurua murriztu arren.

Iraila hilabete malenkoniatsua da, oraindik amets egiten baitugu denboran atzean utzi berri ditugun hondartza, mendi eta abentura horiekin. Baina, era berean, hausnarketa ariketa bat egitera behartzen gaitu, hain zuzen ere datorren abuztura arte eramango gaituen bide zuzena aurkitzeko. Eta planak egiteari heltzen gatzaizkio.

Iraila da, nire ustez, urteko gainerako hilabeteetara zabaldu beharko litzatekeen hilabete-mota. Oraindik ez gara etsipenera abandonatu, eta eguneroko erabaki txikiak itxaropenez betetzen saiatzen gara. Erabakitasun handiagoz agurtzen dugu bulegoan zain dugun nagusi ogro hori, pozik eramaten ditugu ikastolara aurreko ikasturtearen amaieran kokoteraino utzi gintuzten seme-alabak, eta eguneroko erosketa egiteko Superrean sartzean agurtu eta dena egiten dugu. Hitz batean, badirudi jarrera osasungarriagoa dugula bizitzaren aurrean.

Ez esan iraila ez dela polita!