NAZIONALISMO BAZTERTZAILEAK

Aspaldi egin nuen promesa nire idazkietan ahalik eta gutxien azalduko nuela bizimodu arruntak sarritan sorrarazten didan haserre eta esne txarra. Baina ez naiz harrizkoa eta nik nahi baino gehiagotan inguratzen nau amorruak,  ikusten, entzuten eta irakurtzen dudanaz. Eta badakit hori ez dela ona osasunentzat (batez ere nirearentzat) 

Oraingoan nazionalismoarekin nator, komunikabideek -batez ere “optica supraterritoriala”ren perspektiba kamustu eta ortodoxo akabatzailetik dabiltzanek- zerbitzatzen dizkiguten albisteetako eguneroko gaia bihurtu dena, Kataluniako gorabeherak direla eta.

Ezetz, ez nagoela ados! Nazionalismo baztertzaile eta besteekiko okupatzailea zeuena dela! Nazionalismo ez baztertzailea ez da sekula NAZI izan. Eta, aitzitik “periferikoak” zapaltzera doazenak zeharo sartzen dira kategoria horretan. Historiak hamaika adibide eskaintzen dizkigu: kruzadak, Amerikako konkista, trentaiseiseko kolpe armatu frankista eta abar.  

Nire baitan ez dut konprenitzen espainiarrak gorrotatzea euskaldun bizi nahi izateagatik. Inondik ere ez! Hau ez baduzu ulertzen, zeu zara nazia.

Argazkia: Tere Anda

HITZEN ARRISKU ERLATIBOA

Nazionalismo hitzak gizarte amorfora bere konnotazio txarra bakarrik helarazten duelakoan nago. Giza-masak ez daki bereizten garia lastotik eta egundoko abilezia du edozein informazio digeritzeko, iturri jarioa nondik datorkion eta nork maneiatu duen pentsatzen hasteko bat ere gogorik gabe. 

Ohituta (eta nekatuta) gaude  nazionalismo kontzeptuaren esparrutik bere burua defendatu nahi denari adierazpen okerreko azalpenarekin kontraerasotzen zaiola ikusteaz.  Gehienetan, gainera, makro nazionalismo oro suntsitzailearen ahots gailuetatik botatako mezu apokaliptikoez apainduta zerbitzatzen zaigu erantzuna; edota internazionalismo zalantzagarri bezain  ulergaitz eta herrenaren pulpitutik. Tanto monta. 

Erabakitzeko eskubidea, berez, demokratikoa da, areago nazio herri batek aldarrikatzen duenean. Eta beraz, mota guztietako eragozpen eta langa makineriaz baliatuz, eskubide horren kontra diharduena demokraziaren ipurdian ostikada galanta ematen ari da, nahiz eta hitz ponpoxo eta arranditsuak erabil ditzakeen, estatu nazioaren lege engranajea antzugarriarekin batera, noski. 

Nazionalismo hitzaren mamia al da arriskutsua edo erabakitzeko eskubidea behin eta berriz ukatzen dutenen jarrera oldarkorra? Nazionalismo fatxaren eta saloiko inter-nazionalismoaren artean euskaldun askorena nahiago dut: pertsonen eta herrien borondateari aukera ematea defendagarria dela aldarrikatzen du-eta.

Argazkia: Tere Anda