ESKARMENTUAN HAZIZ

Urte zaharreko ajeak sutzar oniriko handi batean erre nahi izan ditugu inoiz askok,  bizitza-ibilbidean barreneko martxa samurragoa izango zelakoan. Baina errealitate gordina da urte berriari atzean utzitakoaren angelu bertsutik begiratu behar zaiola, oinetan pilatutako bizipenen talaiatik. 

Hamabi hilabetetako gaizki joanak, alperreko saiakerak eta zorigaiztoko ustekabeak behin betiko ezereztatu eta etapa berriari indar eraberrituekin ekiterik balitz, arinago joan litekeela pentsa genezake baina badakigu praktikan motxila eskarmentuzko zamarekin goazela egunez egun betetzen eta, beraz, behartuta gaude datorrenari bizkar konkortutik begiztatzera, horrek dituen abantaila eta akats guztiekin. 

Bizitza-sutzar hipotetikoak ez luke bidea leunduko. Galdetu, bestela, Delfin adiskideari, argazkian ardo erreaz gure aldeko topa egiten ari dela, azken urte zaharreko  ospakizunean. Berak laurogeita hemeretzi errepuierre daramatza sorbalda gainean eta itxaropenez beterik piztu du sua denetan, hori bai,  eskarmentuzko konkorra urtero erori-jaiki gehiagorekin aberastuta.

Argazkia: JMVM

IPURDIA ERRETA

Amaitzen ari den urteari ipurdia erreko bagenio, arabar aintzinako ohitura bat betetzen arituko ginateke. Errepuierre deitzen zioten gure arbasoek ekintza horri eta urteko azken iluntzean hamabi hilabetetan zehar ganbara eta baserriko ikuiluetan pilatutako traste zaharrei su ematen zieten, garren izpiritualitate garbitzaileek urte berriari agurrik onena egin ziezaioten. 

Guk ere 2012ko hondarretan gure sutzar propio eta partikularra egin genezake, eta nork sutarako egokien derizkion gaiak bota litzake, bere ingurua lohikeriaz garbi eta alperreko oztopoz libre uzteko. Sekulako su beldurgarriak izango lirateke. Ezetz?

Urte zaila izan da, alde guztietako gatazka etengabeek jipoituta. Uhin hondatzaileak bata bestearen ondoan iritsi dira gure hondartzetara, zurrunbilo sakonak eraginez, marea gorriek ur ertzetik erauzi nahi izan gaituzten bitartean. Itotzear egon gara zenbait alditan eta sutzar hipotetikoan gustura erreko genituzkeen gaiak pilatu zaizkigu, eguneko argia ia-ia ezkutatzeraino.

Baina bizirik segitzen dugu, eta horixe da garrantzitsuena. Gezurra badirudi ere, oraindik kementsu agertzen gara, gizakiaren ahalmena neurtezina baita. Hamaika zoritxar etsigarri pairatu arren, gizon emakumeok gai gara berriro jaiki eta bideari berrekiteko, biharko itxaropenean baitugu gogoa jarrita, hobearen esperoan. 

Urte amaierako nire sutzar berezia zentzu negatiboko erregai guztiekin elikatu ondoren, ilusiozko zenbait tantarekin zipriztinduko ditut garrak, eguneroko argiak aurrerantzean ere adorearen hazia ernetzen lagunduko didalakoan. 

Urte berri osasuntsu!

Argazkia: www.euskonews.com