MONDRABERRI. BIKTIMA BERRIA

                                                                        http://www.fentmuntanyaiformacio.es                                                                                                                 Ondoko lerroek bat egiten dute, duela zenbait aste txoko honetan bertan idatzi nuen beste hausnarketa goibel batekin. Orduan komunikabideetako mundu labaingarritik desagertutako bi medioren gain aritu nintzen -Euskonews Gaztea eta Público- eta gaurko lerro hauek hauek Mondraberri argitalpen elektroniko eredugarriaz ari naiz.  Tamalez, ez dabiltza mondraberrikideak   alaitasunezko kanpaiak  errepikatzeko moduan eta weba argitaratzeari utzi behar izan diote.

Beste zenbait milaka lagunek bezala, oso nirea daukat Mondraberri, duela zazpi bat urtetik Arrasateri buruzko  informazio zehatz eta freskoa eskaini diguna. Nik baino askoz hobeto jakingo dute eurek ixtearen arrazoia -ziurrenik bat baino gehiago- baina krisi ekonomikoaren aitzakiaz beste krisi batzuen itzal ilunak ageri zaizkigu euskal hodei ertzean, eta horiek ekonomikoa baino lazgarriagoak gerta daitezke... eta gertatzen ari dira, askoren isiltasun ulertezinak lagun.

http://www.fentmuntanyaiformacio.es

 

Aspaldiko adiskide batek kontatu zidan, baserrian kide guztiek plater bakarretik jaten zuten egun batean anaia bati kontraeztarritik joan zitzaiola mokadua eta arnasari ezin eutsiz zerraldo erori zela denen aurrean. Mahaikide batek begirada arin bat bota zion eta besteei "este ya se ha jodido" argigarria adierazi ondoren, mahaian lehiakide bat gutxiago zutelako lasaixeago nonbait, azpilekoa ahitu arte ez zuten anaia gizaraxoa lurretik altxa. Eta zuzenean ohera eraman zuten, beste ezelako laguntzarik gabe osatuko zelakoan.

Euskararen mundu zail eta ertzez beterikoan "jodido" larregi direla ikusita, zailtasunetan itotzeko arriskuan dabiltzan besteen jokabideak pentsarazten dit solidaritatea eta antzerako hitz politen helmenaz. Erabiltzen ari diren parametro ekonomikoen arabera hemen ez bide dago denontzako tokia... edo horixe adierazi nahi digute, uste genezakeen baino askoz bozgorailu gehiagotik. Zerbait ez dut ongi ulertzen... ala bai?  Eta nire buruan proiektatzen den pelikula harrigarrian gorago aipatu ditudan beste krisien sintomak gailentzen ari dira . Ondorioz, auziaren erreflexioan aurrera egin ahala eszeptikoagoa naiz euskararen oihan beltzean.

 Ahul eta gaixoak dira gerrako ekonomiaren lehen biktimak. Bistan da euskaraz bizi nahi dugunon itxaropenak herrenago dabiltzala, gure hizkuntzari egokituriko euskarriak lur mugikorretan jaso baitira, baldintza ez lehiakorretan, alegia. Hori aspaldiko kontua da eta mundu kontrajarrietako nor gehiagoketan euskaldunoi galtzailearen papera tokatu zaigu, ordenamendu juridikoa bera ere gure alde ez dugulako. Nire inozotasunetik euskaldunok gure eskubideen defentsan intentsiboagoak izango ginela pentsatu nuen inoiz, kohesionatuagoak azalduko ginela. Baina itxura guztien arabera, gure artean ere, larri zaurituarenganako atxikimendu aktiboaren ordez "onenak egin du" jarrera baztertzaile hotz soilean mugitzen dira euskal eragile nagusiak, geratzen diren apurretatik gehiago tokatuko zaizkiolako ez hain triste.

Bihoakie hemendik nire laguntza apala Mondraberrikoei.
http://www.fentmuntanyaiformacio.es

EUSKONEWS GAZTEA ETA PUBLICO: ERRU GABEKO BI BIKTIMA

Egun gutxitan nire zirkulu hurbileko bi hedabideri buruzko albisteak eman dira, biak zentzu negatiboz jantzita. Arrazoi naturalen batengatik, espezien desagerpen jarraikiarekin lotu dut bi medio horien inguruko zalaparta (txikia, egia aitortzera). Entzun egiten dugu egunero ez dakit zenbat espezie mota behin betiko erauzten direla lurreko azaletik, baina gure gorputz eta gogoan dardara gutxi edo bat ere ez du albisteak sorrarazten.

Ari naiz  Euskonews Gaztea astekari digitalaz eta Público egunkariaz. Euskara hutsezkoa, bata; eta espainieraz argitaratua, bigarrena. Biak, dirudienez, krisi ekonomikoak lurreratu ditu. Eta infernuko krisi horri egun gertatzen ari zaizkigun madarikazio guztien errua egozteko joera hartu dugularik, ematen du lasai geratzen garela. “Krisia mundiala da!” gatz gabeko baieztapenarekin onartzen dugu edozein gertaera ilun, patu horrekin ohitu izan bagina bezala.

Euskonews Gazteak bost urtez ekarri ditu azalera Euskal Herri osoko milaka gazteren iritzi eta ilusioak, berezko duten hizkuntzan. Bat-batean hiltzera kondenatu dute, eta gaurdaino bikain funtzionatu duen ibilgailua bertan behera geratuko da, bide bazterrean abandonatua.  Medio bat gutxiago euskal kazetaritzaren panoraman. Medio apala, agian, baina beste ahots desberdin bat zen boteretsuago eta ohikoen artean. Utzikeria. Público egunkariarekin erabateko desagerpena izan ez den arren,  amaiera laster izango duela dirudi. Espainiar hedabide horrek modu desberdinez ikustarazi digu egoera sozio politikoa azken urteotan. Ekarpen diferentzial hori, oso oker ez banago, historiara igaroko da hemendik gutxira. Mingarria.

Euskonews Gaztea eta Público,  biek euren espazio partikularra irabazi zuten dagokien merkatu naturalean, zerbait diferente eskaini zutelako. Behin eta berriz haizatutako krisiaren biktima erru gabeak ditugu. Eskela txiki batekin gogoratuko zaie. Eta hemen ez da ezer gertatu. Animali eta landare espeziekin bezala, “bi gehiago” izango dira medio horiek iraganeko arasetan, eta guk ez diogu egiazko galeraren arrazoiaz geure buruari galdetuko. Eta patxadaz biziko gara, krisi ekonomikoak jan dituela pentsatuz. Horrela dela uste al duzue?

Argazkiak: 

www.gaztea.euskonews.com

 www.publico.es