BAINA HAIN ZAILA AL DA?

Diru publikoa bidegabe erabiltzea, zentzu hertsian, gaizki ikusia egon da beti, nahiz eta gure gizarte honetan, askotan, bidegabeak ingurukoen txaloak jaso dituen, batez ere talde politiko berean ari badira. Era guztietako bidegabeak egon dira historikoki, eta legeak aldatu egin dira, bidegabelariak kontrolatzeko, batzuen alde eginez besteak zigortzeko, eta alderantziz, ontziaren lema noren eskuetan dagoenaren arabera.

Orain eztabaidan daude, ea gehiago zigortu behar ote den bidegabeko gastatzaile arduragabea edo arduragabeko iruzurgile bidegabea. Baina, baina...ez al litzateke errazago izango, hiru haur hautatzea -ez gehiago, komisiorik onena hirukoa izan behar duelako- eta araudi bat idaztea eskatu, adibidez,  trikimailuen bitartez dagokion baino txutxe gehiagorekin egiten dena zigortzeko, denen artean egiten ari den bildumako kromoak etxera aldez aurretik jakinarazi gabe eramaten dituena taldetik kanporatzeko, besteak baino azkarragoa delakoan kanikak edo tortolixak lotsagabe lapurtzen dituena bere prepotentziatik jaitsi eta kaltzontzillotan uzteko?

Gero, haur gardenek idatzitakoa aplikatuko genioke helduek gure munduko hainbat alderditan sortutako korapiloari... eta bizitzera, bi egun direla-eta! Baina hain zaila al da?

Argazkia: https://www.etsy.com/

MESSI IRUZURGILEA ETA ERGELKERIA

Messik burua galdu zuen, ala agian bere aitak. Ala biek. Eta bazterrak harrotu egin zaizkigu,  galdera nagusia jokalariari zer gertatuko ote  bide delarik,   justiziak burutu beharrekoa  zer den ahaztu izan balitz bezala. 

Ia-ia une bertsuan, komunikabideek ekarri digute Barçaren azken fitxaketa zalapartatsuaren zenbait zehazkizun eta arras txundituta geratu naiz honako klausularekin: "senyeraren" balore izpiritualak aurrerantzean defendatuko dituen ostikalariaren adiskideak Brasildik etorri ahal izango dira, bi hilabetean behin Barcelonara, gastu guztiak futbol taldeak ordainduta. Ez dut uste Master in Bussines Administration egitera bertaratuko direnik. 

Norbaitek esango dit enpresa pribatu batek bere diruarekin nahi duena egin dezakeela... Esan egingo dit, baina ni ez nago ados baieztapen horrekin. Edozein enpresak bere bezero, hornitzaile eta inguruko guztiei errespetua zor baitie; ez ditu iraindu behar, ezta keinuz ere. Diruak, gezurra iruditzen bazaigu ere, badu bere etika. Eta diru irabazte hutsak ez du edozein gehiegikeria baimentzen. Demokrazia ez da agintean daudenak edozertarako libertatea edukitzea. Agindu ahal izateak ez die korsikar patentea ahalbidetzen agintariei. Eta hori ahaztu egin dela dirudi.

Barça da erantzulea, onerako eta txarrerako, bere langileak kontratatzeko erabilitako bitartekoez. Eta horiek lege betebeharretarako duten obligazioez. Messik galdu du burua baina bere enpresak bidea erakutsi dio iruzurrerako. Fitxaketa berriaren ergelkeria lotsagarriei amen egiteak bide okerra ongarritzea adierazten du. Eta espainiar estatuko egoera kalamitosoak hiritarrak suzko zigor mantsotzailerekin astintzen dituen bitartean hiritargoari denbora pasarako gai berria zerbitzatzen zaio, futbolisten istorio lotsagarriekin. Francok ez zuen hobeto egingo.

Argazkia:  famosos.ciudad.com.ar

IRUZUR FISKALA, IZURRITEA

Apple konpainiak mila milioi mordo bat euro aurreztu zituen iaz zergak AEBetan ordaindu beharrean Irlandan egiteagatik. Kontuan izan ez garela hirugarren munduko lurraldez hitz egiten ari! Eredugarria, bai jauna. 

Hiritar arrunta ahoa bete hortz geratzen da - naiz- horren gisako albisteak irakurtzean. Eta horren adabaki xehe gisa Merkelek diosku, Europar Batasunean urteko bilioi bat euro galtzen dela iruzur fiskala tarteko. Barkatuko dit kantzilerrak baina ezin dut konprenitu horrenbeste desproposito. Iruzurra izurrite bihurtu da.

Makineria funtzionarial ikaragarria daukagu Bruselan. Auskalo zenbat kostatzen zaigun Belgika eta Luxenburgoko hiriburuetan gure ekimen zalantzagarriak eraikitako egitura erraldoitzarra! Eta zertarako? Europar Batasuna, beste ezertarako bokaziorik ez duenez gero, ekonomia azpiegitura ordenatzeko antolatua bada, nola demontre egon daiteke legeria egoki bakar eta oro jagolerik gabe? Galderak ez dira gutxi, eta erantzunek ez dute iluntasuna argitzen, interes gehiegi baita tartean. 

Europako goi politikoen uneko aieneetan sinesmen gutxi jartzen dut, bakoitzaren ohiko joko ezleialei erreparatuz.  Horregatik,  normalena litzateke balizko lege-koordinazioak eragozpen ugarirekin talka egitea. Eta artifiziozko suak piztuko dizkigute despistatzearren. Izan ere, nork jarriko die lepoan lazoa, eskuak multinazionalek lotuta dituzten estatuei?  Eta gurera estrapolatuz, nola nahi dugu aurrera joan iruzurraren kontra, baldin eta Araba, Bizkaia eta Gipuzkoako datu fiskalak konpartitzeko arazorik bada?  Eredugarria, baietz!