TOURRAREKIN EUSKALDUNAGOAK

 

Ez nintzateke mundu honetakoa izango gaur Tourraz idatziko ez banu. Diodan aldez aurretik, ikuskizunak erakarri egiten nauela, eta duela hamarkada batzuetatik jarraitzen dudala “la grand boucle” telebista bidez, txirrindularien balentriekin nire besaulkian eroso eserita gozatuz. Batzuetan, aitortzen dut, asperraldiak harrapatzen nau eta etapa nork irabazi duen jakin gabe iratzartzen naiz.

Konbentzimenduz jarraitzen dut ETBtik, Fermin-Xabier-Alfontso-Pedro Mari laukoteak bikain egiten baitu, gai honetan oso aditu eta aldi berean komunikatzaile bikaina izan daitekeela garbi utziz. Gainera, bizikletaren kirolari aplikagarri zaizkion euskarazko terminoak erakutsi dizkidate, ezagutzen ez nituenak.

Ikaragarria da telebistaren boterea!. Gogoratzen dut, ETB1ek  lehen mailako futbol partiduak astero transmititzen zituenean, gazteek “jokoz kanpo”, “alboko sakea”, “atezain”... erabiltzen zituztela euren arteko norgehiagoketetan. Futbolaren munduak dimentsio extralurtarrak hartu ondoren, ordea, euskal katearen aurreko “fuera de juego”, “saque de esquina”, “portero” eta abarrera itzuli da, tamalez, gure plaza eta parkeetan. Zer entzun hura erabili! Futbolak euskara zokoratu du.

Horregatik urte asko opa diet ETBko txirrindularitza-esatariei, euskararen onerako.

Argazkia: Zuriñe

UDARAKO ETA BAKARKA

Bizikletak udarako direla idatzi zuen Fernando Fernan Gomezek aspaldi. Halako zerbait ere adierazi zuen Miguel Delibesek. Eta horrela pentsatzen nuen nik abuztu honetako goiz sargoritsu batean,  mendiko txirrinduan bidexka aldapatsu eta narraz beteriko batetik gora nindoala. Egia esateko, duela hamabost bat urtera arte ez naiz ziklismo-zale aktibo izan eta orain ere udako hilak aprobetxatzen ditut pedalen bitartez gorputzari astindutxoren bat emateko. Ezer gutxi, edozein modutan. Baina, dena den,  gero eta gutxiago, gorputzaren ajeak nabarmenagoak baitira urteetan barrena egiten den neurrian. 

Horregatik, udako goizetan bizikletaren gainera igo naizenean beste egiaztapen batez ohartu naiz: nire adinean eta praktikatzaile apal-apaltxoa naizela kontuan izanda, bizikletaren gaineko ibilaldiak bakardadean egin behar ditut. Osterantzean, talde dinamikari jarraitu nahi izanez gero, gibela ahotik atera dakidake ... eta ez nago ni halako sufrimendutarako. Beraz, udarako eta bakarka.

Argazkia: JMVM

BILIOI BAT BIZIKLETA MUNDUAN

Gero eta konbentzituago nago kazetariek, oro har, ez dakitela piperrik ere zenbakitaz. Kantitatearen gaineko kontzeptua oso bestelakoa dute, gainerako hiritarrenarekin alderatuta. Ez dakit irakurleak inoiz egin ote duen froga edo konturatu ote den zer nolako astakeriak idazten dituzten berriemaileek zenbakiak tartean sartzen direnean. Pisu, distantzia, kantitate eta bolumenari buruz duten pertzepzioa ez da, normalean, lehen mailako heziketa-sarean abian jartzen denekoarekin bat etortzen. Inpresioa daukat, kazetaritza ikasten ari direnean –eta komunikazioaren ezkutu eta trukuetan maisu bilakatzen ari diren zuzeneko proportzioan- matematika sinplerako zubia printzatzen zaiela.

Ez dut esan nahi komunikazioan hanka sartzerik egitea debekatua dutenik. Hori ekidin ezina da, azken finean kazetariak eurak ere, batzuetan alderantziz pentsa dezakegun arren, gizon-emakumeak dira-eta. Komunikazioko profesionalak ez garen arren, komunikazio munduan aspaldi dihardugunok ere jakin badakigu zein inportantea den albistea zehaztasun eta zorroztasunez ematea. Denoi gertatzen zaigu daturen bat edo beste gaizki luzatzea, eta ondorioak pairatzea egokitu zaigu batzuetan. Nire aldetik, ordea, tamainaren kontzeptuarekin arreta berezia izan dut beti, beharbada nire prestakuntza profesionalarengatik. Errakuntzak ere izan ditut, eta izango ditut aurrerantzean ere. Baina ahalegintzen naiz saihesten, komunikazioaren hartzailea ez nahasteko.

Oraindik gaur arratsaldean, TVE 2. katearen saio interesgarri batean, txirrinduak gure bizitzan izan duen eragina aztertzen ari zen. Halako batean, programaren gidoilariak honako galdera hau jarri du esatariaren ahoan: zenbat txirrindu izango dira egun mundu osoan? Isilune baten ondoren, esatariak dio.... Bilioi bat!!

Halako astakeria entzun ondoren, hiru ondorio atera ditut: a) Kazetariak ez zekien zer den bilioi bat b) Saioa emititu aurretik inork ez duela edukiaren zintzotasuna errebisatu c) Ikusten ari nintzen saioa, ingelesezko besteren baten itzulpena zela, hots, ez zela –inondik ere- saltzen ari zitzaigun bezala, ekoizpen propioko emaitza.

Bilioi bat, espainieraz, milioi bat milioi da. Horrenbeste bizikleta balitz munduan, mundukideen artean ehun eta berrogeita hamarna bizikleta banatu beharko genituzke. Eta, nik dakidanez, hori ez da, behintzat nik ezagutzen ditudan bazterretan ematen. Beste gauza bat da, ingelesezko bilioia: mila milioi. Diferentzia ederra!

Argazkia: http://nuvol.wordpress.com