Irakurlearen arreta erakartzeko kazetaritzak darabilen sentsazionalismo ukitu horrekin, estatuko egunkari batzuek eman ziguten berria: gazteek ez dute ezer jakin nahi musika tresnei buruz, ordenagailu bideko programen berehalako emaitzak nahiago baitituzte.
Esan beharra daukat ez nagoela aurreko baieztapenarekin guztiz ados, behintzat bere aplikazio orokorrean. Ehunka urteko instrumentu marka oso errespetatuen desagerpena errealitate bat dela onetsi arren, horrek ez du esan nahi gazteek instrumentuen praktika uzten ari direnik, instrumentua edozein dela ere. Uste dut gure gazteen musika interesa hazten jarraitzen duela, duela bi edo hiru belaunaldi gertatzen zenarekin parekorik gabe. Musika ikasleen kopurua biderkatu egin da. Hori bai, agian ikasle horiek beren bokazioari eskainitako ikuspegia aldatu egin da: ez dute hainbeste musikara profesionalki dedikatu nahi, baizik eta beren hezkuntzaren osagarri gisa ikusten dute. Eta aukeratutako instrumentuen sorta zabaldu egin dela iruditzen zait, ikasleek orain abaniko ugariagoarekin praktikatzen baitute, duela hamarkada batzuk gitarraren erregealdia atzean utzita.
Ez naiz, eta ez naiz inoiz izan — pena handiz— instrumentu-jole. Baina, zorionez, ikusten dut gazte askok eta
askok hainbat instrumentu jotzeaz gozatzen dutela eta guri ere gozarazten
digutela. Musika-kultura hazten ari den seinale da.
Argazkia: JMVM
iruzkinik ez:
Argitaratu iruzkina