Egun batzuetan lotan esnatzen zara, aurrera
egiten duzu atzera joz, nagiak uxatzen dituzu zure zimeldura areagotuz. Egun
horietan ez dakizu joaten zaren edo etortzen zaren, lanera joan behar duzun edo
erretiratuta zauden, kanpaiak jo behar dituzun edo mezetara iritsi behar duzun.
Hau da, benetako nahasmena.
Zinezko ahalegina egiten duzu kontrolaezina dena kontrolatzeko, zure buruarekin
haserretzen zara zuzendu ezin dena zuzendu ez duzulako, eta etsipenean
sentitzen zara zure indarren itxaropen faltaren aurrean. Baina oraindik
pentsatzen duzu dena istripu bat izan dela, eta horren gaineko atestatua
idatziko duzula... txostenerako paperak galdu dituzula konturatu gabe. Eta
ostera abiapuntura jotzen duzu, nonbaitetik argi izpitxoren bat ailegatuko
zaizulakoan.
Egun horietan hobe litzateke erabilitako bidea esku ikusezin batek betiko
ezabatzea, eta, horrela, abiapuntua eta huts egindako nondik norakoa ez
ezagutzea. Gutxienez astelehen berri bat argituko luke, eta gogoeta nimiñoa
egiteko eta lerro batzuk idazteko gaia izango nuke. Eta ez gaur bezala, ez
baitakit nondik hasi. Egun batzuetan lotan esnatzen zara...
Argazkia: Zuriñe
71 urte ditut. Lan bat hastea pentsatzen ari naiz.
ErantzunEzabatuHasieratik hasten naiz.
(Soy Ukrania) Vivo en Arasate/
Beti hasieratik! Eta amaitu azkenekoan. Ongi etorri"
Ezabatu