Kaixo Asun!
Lerro hauek idatzi nahi dizkizut berriro ere
zurekiko nire maitasuna adierazteko. Eta ez dakit nola hasi. Duela hamabi urte
gure bideak gurutzatu zirenean, bihotz-bihotzez esan nizun: "Zein
pena lehenago zu ez ezagutzea!". Denbora gutxi honetan, izugarri zorte ona
izan dut, bizipen ugari eta zenbait sekretu partekatu baititut zurekin. Hor
geratzen dira, betiko.
Bizitzako zure helburua bete duzula argi
zenuen alde egitean, merezi izan duela bizitzeak, modu eta aldi guztietan.
Ezezagun aldera abiatu zara, asko-asko ginen maite zintugunontzako maitasunez
gainezka motxila zeneramala.
inoiz besteei emateko izan duzun gaitasun bikaina batu. Horrekin jantzita atera nahi izan zenuen argazkia, eta ez dakit kontziente zinen zure bizitza laburbiltzen zuen irudia utziko zenigula: leialtasuna eta xalotasuna. Zure koloreekiko leiala, zure lagunekiko. Xalotasuna eta heldutasuna, zure eguneroko eta etengabeko gizarte-jardueretan.
Esaten nizun, Asun, ez nekiela nola hasi gutun
labur hau. Ziur nuena zen baieztapen xehe batekin amaituko nuela: MAITE
ZAITUGU.
Berriz elkartu arte!
Hola Asun,
Quiero escribirte estas cortas líneas para volver a declararte
mi cariño. Y no sé cómo comenzar. Cuando nuestros caminos se encontraron hace doce años te dije algo que me salió del corazón: !qué pena no haberte conocido antes! En este periodo corto de tiempo he tenido la inmensa suerte de haber compartido contigo experiencias y algún que otro secreto. Ahí quedan, para siempre.
Te has ido con la idea clara de que has
cumplido con la vida, de que ha merecido la pena disfrutarla, en todas las
direcciones y sentidos. Has partido hacia lo desconocido con tu mochila plena
de de amor para los que te queríamos, que éramos legión.
Te decía, Asun, que no sabía cómo empezar esta
breve misiva. Lo que tenía claro es que iba a concluirla con un sencillo, TE
QUEREMOS.
¡Hasta el reencuentro!
Argazkiak: gasteiz hoy, JMVM




iruzkinik ez:
Argitaratu iruzkina