2000. urtean Caracasera egindako bisitan, aukera izan nuen denbora luzez Euskadi-Venezuela Elkarkidetzarako Eguzki elkarteko Domeka Etxearterekin egoteko. Euskal Etxean kafe bat hartzen ari ginen bazkalondo batean, autoan berarekin zihoan semea bala galdu batek hil zuen gertakariaren berri eman zidan. Chávezen estatu-kolpearen aurrekaria izan zen, eta Domekak gertaera tragiko hau kontatzen ari zenerako, Caracasko kaleetako segurtasun eza Europatik etorritako norbaitentzat maila irudikatu ezinean zegoen. Hugo Chavez zen herrialdearen nagusia.
Duela egun batzuk, mediku lagun batek esan
zidan Madrilgo bere klinikan, besteak beste, Venezuelako bezeroak dituela, eta
haien aberastasuna maila lotsagarrietara heltzen dela, eta botere ekonomikoa
harrokeria gaitzesgarriarekin erakusten dutela. Gaur arte, Maduro
bolivartarren defendatzaileak gobernatu ditu Caracasko kaleak.
Mundua isilik, Gabonetako ajetik suspertzen
eta Urte Berri Oneko oihartzunen artean oraindik, sheriff berri bat agertu da
Caracasko kaleetan, jokoaren nazioarteko arauak aldatzeko eta GIZATERIA OSOA
egoera konponezin batean murgiltzeko gai dena. Trump gizon hori eroa izan
daiteke —ez dut zalantzarik—, baina inork ez du ausardiarik hura ospitale
psikiatriko batean sartzeko.
