Zenbat buru hainbat aburuko logikatik
abiatuz, bakoitzak bere aberria du eta nik aspaldi idatzi nuen nirea euskara
dela. Sufriarazten nau, baina maite dut. Niri ez dit ditxosozko birus horrek
gogoratu behar zein den nire « aba-erria » egunero elikatzen baitut
berarenganako sentimendu afektiboa, jai eta dolu giroan. Igandean balkoietara
aterako diren askori galdetuko nieke non zeuden iazko ospakizunean. Ez ditut
atsegin, euren aberria urtean behin eta osasun arrazoiak tarteko oroitzen
dutenen ospakizunak.
Baina igandean, bezperan eta biharamunean
lez, nik ere egingo diot men nire aberriari, leihotik, ez baitaukat etxean
balkoirik.
iruzkinik ez:
Argitaratu iruzkina