
Irakurtzen genuen iragan astean, Neron enperadoreari egotzitako kristauen kontrako jazarpena anakronismo hutsa izan daitekeela eta erromatarren buruzagi guztiz ahaltsuari kristauek bost axola ziotela, zergatik eta gutxi zirelako. Hura irakurri eta nire barruan halako hutsune iluna igarri nuen. Orduan, galdetu nion nire buruari, non geratzen zaizkigu milaka hildakoak? Non San Pedro eta San Pabloren heriotza krudelak? Non Coliseoko jai espektakularrak?
Ba, hori - ihardetsi nuen nire kolkorako-
istorioek historia
betetzen dutela eta
egia sakrosanta ezinaren urrena dela, bata bestearen ondoren pilatzen baitira milurtetan
zehar nori unean gehien interesa dakizkiokeen deskribapen faltsuak. Nork
ziurtatzen digu Neron ere ez denik Tazito edo beste zientzialariren baten
inbentoa? Hoa orain antzematera non jar daitekeen errealitatea itxuragabetzeko
abiapuntua! Baina, ondo pentsatuta, ezertarako balioko al luke hori jakiteak? Egia berdaderoa izango al litzateke? Quo Vadis Domine?

Argazkiak: wikipedia
iruzkinik ez:
Argitaratu iruzkina