BILATU

lunes, 17 de diciembre de 2018

BADA EGA-z HARATAGOKO MUNDUA




Veneri, eskerronez


1974an izango zen, oker ez banago. Euskaltzaindiak aztertu gintuen bolondres militante batzuk euskararen ezkutuetarako gure gaitasunaz (ala ezgaitasunaz?) Gaur eguneko EGAren antzerako helburua genuen - B mailako irakasle titulua lortzea, konkretuki - eta gogoratzen dut Antton Aranburu, gerora kazetari iaio izango zenaren ondoan eseri nintzela, «biluzik», nire bizitzan pairatutako azken azterketan. Ez daukat garbi, baina uste dut zenbait urte geroagotik lagun handiak izandako Jose Luis Lizundia eta Juan San Martin  izan zirela aztertzaileak. Ordurako euskarazko klaseak ematen nituen Arrasateko gau-eskolan.

Froga gainditu arren - 29 lagunetatik bederatzigarrena izan nintzen, aztertutakoen artean Hendrike Knörr, Andolin Eguzkitza, Jose Ramon Etxebarria eta horien gisako pertsonalitateak zirelarik- «pilotsik» segitu nuen (segitzen dut) gure hizkuntzaren inguruan eraikitako ezagutza endrebesatuan. Kontzientzia osoarekin baieztatzen dut aurrekoa, kotxea gidatzeko karnetarekin gertatzen zaidanaren moduko sentsazioa baitaukat euskararen munduan: horrenbeste arau, azpiarau eta salbuespenekin ez nintzateke gai izango azterketa berri bat gainditzeko.

Baina nire ezgaitasunetik dioket ez naizela lotsatzen, finean, euskarazko nire bizimodu arruntean gai izan bainaiz, adibidez, EGA titulua arestian ukatu zaion pertsonarekin bi urtez ukondoz-ukondo lan egiteko; ah! eta pertsona horrek, denbora berean, dozena bat lagunekin -batzuk egadunak- interaktuatu du bere aldetik, euskaraz. Eta bi urte ondorengo emaitza ederra – euskaraz sortua- bistan dago. Horregatik, zurrunkeria guztiak ditut gorrotatzen, titulitisari dagokiona barne.
Argazkia: JMVM

No hay comentarios:

Publicar un comentario