BILATU

lunes, 7 de octubre de 2013

JANIS ETA EDITH



Janis Joplin

Biziki maite dut hirurogeietako musika. Ez dago egunik entzuten ez dudana. Denetariko interprete, sortzaile eta erritmoak ditut  gustukoak  eta gai naiz garai hartako musikaz teorizatzen ordutan aritzeko, ziur asko Joaquin Luqui  adituari Iruñean argitaratzen zen Disco Express aldizkari espezializatuan irakurtzen hasi nintzaionetik. Urte batzuk eman dira ordudanik! 

Gaur iluntzean bi emakume izan ditut aurrez aurre nire kontzertu pertsonalean: Janis Joplin eta Edith Piaf. Ozeano batek berezitutako estilo eta abeslariak,  baina aldi berean ozeano zabal horrek modu bertsuan zipriztindurikoak ditugu biak. Oinazean, etsipenean, autosuntsiketaren lasterketa eroan zut, bi emakumeek arte ipini zioten beren ekarpenari. Horregatik dira artista.

Edith Piaf
Janisek dioenean "Worked hard all my lifetime, no help from my friends. So oh lord, won't you buy me a Mercedes Benz" eta Piafek "Oui, tous ceux qui croient qu’ils s’aiment; Ne pourront jamais pleurer… Dans l’amour, il faut des larmes; Dans l’amour, il faut donner…" baieztatzean antzerako sentimenduak azalerazten ari dira. Inguratzen zutenaz nazkatuta, gehiegikerietara abandonatuta, euren mundu amestura hegaz egitea ahalbidetzen zien  artifizialkerietara engantxatuta, irtenbiderako bat ere gogorik gabe ari ziren. 

Artearen zeruan dirdira bereziarekin argitzeko ilusioarekin ekin zioten  eta biak betierekotu zaizkigu izar guztien gainetik. Maitasunean eman egin behar da, dio Piafek, eta Joplinen  arabera adiskideen laguntza ezinbestekoa da bakardadean gal ez gaitezen. Azkenik, gogo-umezurtza  da mingarriena eta bi artistek euren baitan frogatu zuten hutsunea.

Argazkiak: wikipedia 

No hay comentarios:

Publicar un comentario en la entrada