BILATU

lunes, 27 de octubre de 2014

LURREKO PARIEKIN (bigarren aukera)



Ahots batek  irakurgaitik atera ninduen arte ez nintzen konturatu autobusak minutu batzuk zeramazkiela Arrasateko geltokian, hain justu nik jaitsi behar nuen tokian. Gasteiztik nentorren liburu baten gaiak zeharo harrapatuta, inoiz lehenago gertatu ez zaidan intentsitatearekin. "Bigarren aukera" du titulua.

Satur Garcia gasteiztarraren autobiografia laburbiltzen duen liburua ez da  literaturaren historiara pasatuko, ezta haren jaioterrian osa litekeenean ere. Baina erdiragarria gertatu zait, gordintasun itzelarekin aurkezten baitio egileak irakurleari bere bizitza latzeko nondik norakoa. 

Jaio  bezain laster arabar hiriburuko moja komentu bateko tornuan abandonatuta, Saturrek infernua ezagutu zuen txiki-txikitatik. Alkoholean busti zuen  gaztaroa, delirium tremenseko aluzinazio itzeletan behin eta berriz eroriz. Bere buruaz beste egiten saiatu zen gaztaroan eta gazte izateari utzita gero ere. Marjinazio krudela pairatu zuen hamarkadetan. Eta bere jatorri ezezagunaren gaineko nortasunik ezak torturatu zuen gupidagabe, oinaze fisikoari mentala gehitzen zitzaiola, ero etxeko ateak sarritan zeharkatzera eraman zuena. 

Hala ere, egun batean Satur Garcia jaiki egin zen eta argi bilakatu zitzaion iluna. Ordudanik gasteiztarrak  muturrean zokoratutako pertsonak ditu gogoan eta helburuan. Horiei atxiki zaie gau eta egun, indarrak ez dituenetik ere atereaz eta Gasteizko gizarte espektrorik txiroenean egundoko laguntza luzatuz.  Hori guztia,  bere ekintzak ozpin tanta batek ere busti gabe, burututako lanaren ordainez hitz mingots gehiago jaso dituen arren eskerronekoak baino. 


Saturrek garbi asko erakutsi digu, Bombay edo Calcutara joan barik ere, gure artean Vicente Ferrer edota Ama Teresaren gisako gizakumeak ari direla jo eta ke, beren herrikide askoren bizitza-duintasuna berreskuratzeko ahaleginetan.

No hay comentarios:

Publicar un comentario