BILATU

lunes, 27 de enero de 2014

GU EZ GARA DESBERDINAK



Zenbat eta gorago goazela zabalagoa bilakatzen zaigu ikusmira, xehetasunetan galtzen bada ere. Froga berri bat eskaini diot nire buruari aurreko baieztapenaz, zeren bitartez eta Santiago Carrilloren "Juez y parte. 15 retratos españoles" liburuarekin. Asteburu euritsuko irakurgaia izan dut, liburutegitik berreskuratua, duela hamasei urte irakurri bainuen lehen aldiz. 

Nire talaia partikularra urteen poderioz gorago kokatu zaidan neurrian panorama osoagoa dastatu ahal izan dut eta Carrilloren idazki mamitsuan lehen irakurketa hartan antzeman ez nuen erretratu argiagoa ageri zait. Gil-Robles, Azaña, Prieto, Primo de Rivera, Franco, Largo Caballero eta gerra zibilaren aurreko beste zenbait pertsonaiaren gorabeheretan, orduan nabaritu ez nuen konplizitatea - nork bere interesatuetara alderatua- igarri dut orain. 

Carrilloren liburuko galdera nagusia da -nahiz eta ezkutuan egon- 1936ko gerra ekiditerik izan ote zen. Eta PCEko buruzagiaren erantzuna, liburuaren tituluko epaile eta partea denez gero, airean geratzen da, ziur asko inori interesatzen ez zitzaiolako, Carrillo bera barne, gainera zetorkien sarraskia geraraztea. Espainiar politiko eta militarrek, interesen dantza makabroan itsututa, konfrontazio armatuan zuten amets egiten, arerioa guztiz zanpatzeko.

Ez zitzaien bakea interesatzen, herri xeheak pairatuko baitzuen gerra, eta liskar odoltsurik gabeko eszenategian ez zuten  beraientzat onurarik igartzen. Komunistak, faxistak, sozialistak, monarkiko eta errepublikazaleak, den-denak izan ziren errudunak gerra aurreko lehergailu potentzialaren metxari su emateko orduan.

Oraindik ere, bakoitzak bere txokotxo partikularra zaintzen duela, korapilo etsigarrietan endredatzen dira, balizko oinarrizko konponbideari bizkarra emanez. Eta zipriztin birrintzaile kutsagarriak guganaino iristen dira. Baina ez dezagun pentsa gu diferenteak garenik. Bai zera!

No hay comentarios:

Publicar un comentario