Inauteri astean sartu gara, gizateriaren zati handi bat esanahi unibertsal eta bakar bat zehazterik ez duen jai-trantze moduko batean ipintzen den garaian. Bakoitzak ospakizuna egoki ikusten duen bezala interpretatzen du, eta ez du axola bere auzokideak bestela ulertzen badu. Garrantzitsuena tradizioaren parte dela esan diguten zerbait ospatzea da, nahiz eta bere jatorria edo bilakaera nolakoa den eta izan den ez jakin.
Baina antzeko zerbait gertatzen da jai
gehienekin, baita intimoenekin ere. Edozein fenomeno sozial aztertzeko
ikuspegia etengabe aldatzen ari da, eta belaunaldi bakar bat nahikoa da aurreko
belaunaldiek emandako interpretazioa iraultzeko. Ospakizunen artifizialtasuna
munduko txoko guztietan nagusitu da. Horregatik, haien izaera iraunkorrak talka
egiten du bizimodu naturalago batekin.
Diotenez, landa-inauteriek benetakoagoak dira
hiri handietakoak baino. Nik, herri txikietan egiten diren batzuk nahiko
gertutik ezagutu ditudanez, uste dut benetakotasuna ez dagoela inauterien
alderdiaren adierazpen materialean, baizik eta parte-hartzaileak une horretan
duen jarreran. Hor dago benetako gakoa. Eta, zalantzarik gabe, gero eta
zailagoa da ospakizunaren arrazoia aurkitzea, edozein dela ere. Nolanahi ere, kontraesanean segitzeko, mozorra gaitezen!
Argazkia: www.euskadi.eus
iruzkinik ez:
Argitaratu iruzkina