BILATU

lunes, 12 de marzo de 2012

ADI RADARREI!



Gaur goizean mezu elektronikoen buzoia irekitzean, erreferentzian "atentos al radar" zekarrenarekin topo egin dut eta zertaz zetorren igarri bezain laster zakarrontzira bota dut, ireki gabe. Amorruz betetzen naute halako abisuek!

Horren moduko iragarkiak bidaltzen dituztenentzat, itxura guztien arabera, lehenago da disgustua modu teknologikoz saihestea nork balizko zigorra bere jarrera zuzenaz ekiditea baino. Ez nuke halakorik irakurtzeko arazorik izango  baldin eta mezuak aurreratuko balit erakutsi behar didala nola hezi dezakedan nire burua aginduak betetzeko. Pistak emango lizkidake, behintzat, nire zibismoa aberasteko.

Aizu! Niri seinaleak jartzen badit gehienez jota orduko 120 kilometrotara joan behar dudala, neure ardura zibikoa da hori betetzea eta araua hautsiz gero gizartearekiko nire utzikeria erakusten ari naiz. Ezin da onartu -etikoki ari naiz, noski- "orain bai, orain ez" arduragabearekin jokatzea, "ez" hori tranpek ahalbideturiko sistemarekin bermatzen denean.

Ez didate aitzakiek balio. Nola fidatuko naiz ni,  guztiekiko errespetua adierazten duen ezein arautegiri bizkarra emateko prest dagoen inorez? Eta ez dit balio arbuiatzeak, giza kolektiboaren ezagutzarako edozein zehazkizun gerta daitekeela onuradun.

Gizarte-arauak hiritarrok bete ditzagun eginda daudela barneratzen ez dugun bitartean, gizartea huts egiten ari da. Radarrak non dauden detektatzeak disgusturen bat -zigor ekonomikoa- aurrez diezaioke detektatzaileari, baina ez du ekarriko horren gizarte-heziketa sendotzea, justu kontrakoa baizik, ahuldu egingo baitio gizon emakumeen artean duintasunez eta bekokia goian ibiltzeko ahalmena.

Aurreko Arrazonamendu hori, jakina, beste hainbat aplikapenetarako erabil liteke. Elkarbizitza konplikatua da eta ahalegin berezia egitea dagokigu gizarte-makineria koipeztuta edukitzeko. Ibilaldia orekatua eta desgasterik txikienarekin gerta dadin kontzentratu beharko lirateke indarrak. Utopia handia izango litzateke radarrik behar ez izatea. Handiagoa, ordea, arautegi eta zigorrik gabe bizi izatea.


Argazkiak: debates.coches.net

No hay comentarios:

Publicar un comentario