BILATU

lunes, 29 de junio de 2015

TELEFONOAREN ESKLABO



Gizon-emakumeok al gara izaki bizidunen artean elkarri komunikatzeko premia dugun bakarrak? Nik ezetz esango nuke, baina auskalo! Komunikatzeko zaletasuna, ordea, bai, zalantzarik gabe. Batez ere telefono bidez. Modu irudiezinean biderka ditzakegu telefono deiak, askotan ezer ez adierazteko ere, berba egitea ez baita berez komunikazio sortzea. 

Telefonotik esekita orduak emateko gaitasuna dugu pertsonok eta horrezaz asko dakite telefoniako konpainiek – horra hor, Euskaltel eta bere zuzendarien azken abentura "bonusistikoa"- bi telefonok (edo gehiagok) elkar komunika dezaten zubia eskaintzea egundo irabazpide mundiala bilakatu baita. Disparatu egin da konexioaren kontsumoa, komunikazioa hazi dela ziurtatzerik ez den bitartean. Hori bai, hori, kontraesan erraldoia! Komunikazioaren izenean, inkomunikazioaren zurrunbiloan esklabo. Horretan gaude. 

Telefono edukitzea luxua izan zen garaietatik hainbeste euri ez du egin eta telefonoaren morrontzatik nola ihes egin asmatzea luxuzko erronka bihurtu zaigu hiritarroi. Animalia ez arrazoidunei gertatu ez zaiena. Horretan ere irabazten gaituzte.

lunes, 22 de junio de 2015

UDAN GAZ



Udako atartea zeharkatu genuen atzo. Bagaude udatiar bilakatuta kronos gupidagabearen lizentziarekin. Udaren eragina igarriko ote dugun beste gauza bat da, soinekoak ez baitu sekula soina sortu, gehienez jota jantzi, baizik. 

"Udan gaz" bota zidan lagun batek atzo goizean paseatzera atera nintzela eta segituan urtearen abiadura dardaragarriaren gaineko solasaldiari lotu gintzaizkion. Ni bezala, laguna jubilatua dago. Eta beti pentsatu bide du urteko sasoiak zuzen erlazionatuta daudela gizakion hazkunde fisiko eta psikikoarekin.

Lagunarentzat udaberriak gure haurtzaroa adierazten du. Udazkena heldu aroa da. Neguak zahartzaroa dakarkio gogora. "Eta uda?" -galdetu zidan- "zure zer bizitza-etaparekin lotuko zenuke?" aurreko bere iritziekin ados ote nengoen itaundu gabe. 

Erantzun nion, gertatzen ari zaidanari erreparatuz, udak gizakion iragarpen gehienen konkrezioa markatzen duela, "izan nahi dut" proiekzioaren abiapuntua dela, alegia. Garbi dago probetxuzko xede eta jomuga baliotsuak ditugula uda sasoi emozionalari dagozkionak. Eta nerabezaroa eta gaztaroaren inpultsu indartsuei begira, aldi tarte hori da estuen datorrena udako bizipen emankorrekin. Azpimarratu nion nire uda propioa bizi ari naizela ere, urte osoan zehar, egutegiari begira egon gabe. Hori bai, ezer prometitu barik, adinduek ez baitugu promesik egin behar.

Argazkiak: Tere Anda, JMVM 

http://www.fentmuntanyaiformacio.es
 

lunes, 15 de junio de 2015

TXULETAK



Txuleta zalea izan nintzen. Ez naiz harategian eros daitezkeen horietaz ari, era guztietako azterketetarako betidanik erabili izan diren paper txikiei buruz baizik. Ekaina azterketa hila dugu eta ziurrenik ikasle asko fidatuko da ezkutuko "laguntxo" horretaz, ikasitakoak heltzen ez duen datua irisaraz diezaion. 

Aitortu behar dut txuletek une larri ugari ekidin dizkidatela. Eurei esker desertuko ordu luzeak saihestu nituen ikaslea nintzela eta oraindik ere amesgaizto askotan txuletaz inguratuta ikusten dut nire burua, estualdietako salba ohola ukatzen didatela izututa. 

Unibertsitaterako hautaprobak izan berri dira eta ikasgeletako zaintzaileen ardura handienetakoa zen, ikasleek euren gainean tramankulu elektronikoren bat izango ote zuten. Kopiatzeko sofistikazioa ikaragarri hazi da, eta gero eta bitarteko irudiezinagoak antzematen dira azterketetan. 

Ene ustez, ordea, ohiko txuletek abantaila zeukaten egungo sistemekin alderatuta: oharkabez, txuletan idaztearekin kopiatzaileak zertxobait ikasten zuen. Eta zertxobaitetan lagunduko zidatelakoan nago.

Argazkiak: Internet





http://www.fentmuntanyaiformacio.es