BILATU

lunes, 29 de junio de 2015

TELEFONOAREN ESKLABO



Gizon-emakumeok al gara izaki bizidunen artean elkarri komunikatzeko premia dugun bakarrak? Nik ezetz esango nuke, baina auskalo! Komunikatzeko zaletasuna, ordea, bai, zalantzarik gabe. Batez ere telefono bidez. Modu irudiezinean biderka ditzakegu telefono deiak, askotan ezer ez adierazteko ere, berba egitea ez baita berez komunikazio sortzea. 

Telefonotik esekita orduak emateko gaitasuna dugu pertsonok eta horrezaz asko dakite telefoniako konpainiek – horra hor, Euskaltel eta bere zuzendarien azken abentura "bonusistikoa"- bi telefonok (edo gehiagok) elkar komunika dezaten zubia eskaintzea egundo irabazpide mundiala bilakatu baita. Disparatu egin da konexioaren kontsumoa, komunikazioa hazi dela ziurtatzerik ez den bitartean. Hori bai, hori, kontraesan erraldoia! Komunikazioaren izenean, inkomunikazioaren zurrunbiloan esklabo. Horretan gaude. 

Telefono edukitzea luxua izan zen garaietatik hainbeste euri ez du egin eta telefonoaren morrontzatik nola ihes egin asmatzea luxuzko erronka bihurtu zaigu hiritarroi. Animalia ez arrazoidunei gertatu ez zaiena. Horretan ere irabazten gaituzte.

No hay comentarios:

Publicar un comentario